واژه شئونیسم از نام یکی فرماندهان «ناپلئون بنا پارت»گرفته شده است او که شدیدا نژاد پرست و نژادخود را تافته جدا بافته می دانست « نیکلای شئون » نام داشت.
درحال حاضر نيز رگه هايي از شئونیسم در اکثر جوامع توسعه نيافته و کثیر المله و پلورالیست مشاهده می شود و «شئونيسم» درنزد حكومتهاي توتاليترواستبدادي همانند یک مکتب سیاسی مقبول ومشروع موردتقديس قرارگرفته است .
شئونيستهاقوم وملت حاکم(خود) را قوم برتر معرفی می نماید و سایر ملل را از بالا به پائین نگاه می کند بنابراین شئونیستها اکثرا سایر ملل تحت حکومت خویش را از برخی حقوق اساسی نظیر حق تکلم و حق تدریس زبان و ... محروم می نمایند.
هدف شئونیسم از عدم تدریس زبان سایر ملل در حقیقت تنگ نمودن حیطه و حوزه اندیشه آن ملتها می باشد .
جلال آل احمد این نکته را دقیقاً در کتاب «روشنفکران» به روشنی بیان نموده است بخصوص در جایی می گوید که یکی از دلایل رو به نابودی و زوال قشر روشنفکری در جامعه ایران محدودیت موجود برای زبانهای غیر پارسی می باشد حتی دقیقاً این نکته را متذكرمی شود که«زمانی آذربایجان مهد روشنفکری ایران بود اما با گذشت زمان و نگاه شئونیستی حکومت پهلوی به آذربایجان و عدم تدریس زبان ترکی در مدارس به ضعف قشر روشنفکری جامعه نیز انجامیده است»
بنابراين بدين گونه با محدود ساختن دایره مانور زبان مادری یک ملت در جامعه قوه بیان و قدرت تولید اندیشه نیز در آن جامعه وملت رو به ضعف و نابودی می گذارد.